Wietrzenie cementu

Wietrzenie cementu Cement posiada własności higroskopijne tym większe; im jest drobniej mielony. Znajdująca się w powietrzu wilgoć powoduje tzw. wietrzenie cementu przejawiające się w powstawaniu zbitych grudek, zwiększających się z biegiem czasu. Użycie zwietrzałego cementu wywołuje przedłużenie okresu wiązania betonu i obniżenie jego wytrzymałości. Cement portlandzki, składowany na budowie w zwykłych warunkach, wykazuje średnio z biegiem czasu następujący spadek wytrzymałości betonu: Cement glinowy jest znacznie korzystniejszy od portlandzkiego; gdyż straty wytrzymałości w miarę czasu przechowywania są minimalne. Celem zmniejszenia ujemnych skutków wietrzenia cementu portlandzkiego należy przestrzegać następujących zasad: a) należycie przechowywać cement, chroniąc go od bezpośredniego zawilgocenia przez zacieki, w pomieszczeniach przewiewnych i suchych; b) zużycie cementu powinno następować w miarę dostarczania na budowę, tzn. wcześnie j dostarczony cement winien być szybciej zużyty; c) w przypadkach stwierdzenia, że cement jest zwietrzały, należy ustalić stopień zwietrzenia; 6. [patrz też: drzwi poznań, bramy poznań, drzwi wewnętrzne ]

Poniewaz elementy prefabrykowane podczas przewozu z wytwórni na budowe sa narazone na uderzenia i wstrzasy

Ponieważ elementy prefabrykowane podczas przewozu z wytwórni na budowę są narażone na uderzenia i wstrząsy, należy stosować-cement najwyższej jakości. Innym przykładem użycia cementu ,,350 są fundamenty pod maszyny lub konstrukcje, budynków o przeznaczeniu przemysłowym ze względu na to, że podlegają one obciążeniom dynamicznym. Ponadto cement ,,350 winien być użyty do elementów cienkościennych, gdyż ułożenie betonu w takich konstrukcjach jest wyjątkowo trudne; b) cement portlandzki ,,250, posiadający co najmniej R28 = 250 kGfcm2 – do pozostałych konstrukcji żelbetowych oraz do konstrukcji betonowych, dla których wymagana wytrzymałość miarodajna waha się od 101 do 180 kGfcm2; c) cement hutniczy ,,250 (o wytrzymałości miarodajnej większej lub równej 250 kGfcm2) – używany do konstrukcji, w których beton narażony jest na działanie czynników chemicznych, np. w fundamentach posadowionych na terenach bagnistych. Charakterystyczną cechą beto nów z cementu hutniczego jest mały skurcz. Z tego powodu używa się cementu hutniczego do masywnych bloków betonowych o znacznych rozmiarach. W których skutki zjawiska skurczu są szczególnie niebezpieczne; d) cement murarski ,,150 do betonów o wytrzymałości poniżej 101 kGJcm2 (w podłożach); e) cement glinowy, różniący się od omówionych cementów składem chemicznym i własnościami. Cement glinowy otrzymuje się przez wypalanie w temperaturze spiekania lub stopienia wapnia oraz bauksytu zawierającego głównie tlenek glinu. Betony glinowe uzyskują na skutek szybkiego twardnienia już po 2 – 3 dniach taką wytrzymałość, jaką betony z cementu portlandzkiego osiągają dopiero po 28 dniach. Wiązanie i twardnienie betonów glinowych może, przebiegać w temperaturach niższych niż innych betonów. Ponadto cement glinowy jest bardziej odporny na działanie czynników chemicznych; betony glinowe wykazują większą odporność na działanie ognia oraz mniejszą ścieralność. [patrz też: Drzwi wejściowe, drzwi poznań, drzwi balkonowe ]