Obliczanie wydatku wody ze studzien z filtrami iglowymi

Obliczanie wydatku wody ze studzien z filtrami igłowymi Istnieje kilka teorii obliczeń wody dopływającej do studni pionowych. Najbardziej znane są wzory Argunowa, Arutunjana i Mariampolskiego. Mają one jednak skomplikowaną formę matematyczną i dlatego są uciążliwe w stosowaniu. Ponadto nie można nigdy być pewnym, czy otrzymany wynik obliczeń będzie dokładny, gdyż wielkości parametrów gruntu, w szczególności wielkość współczynnika filtracji k nie daje się dokładnie określić. Wystarczająco dokładny jest wzór Szechy, którego postać jest następująca qv = (H2 + 2 ho m – 3 h~) gdzie: qv – wydajność studni z filtrem igłowym, Po – ciśnienie atmosferyczne, P – wielkość podciśnienia w urządzeniu prozmowym. Wielkość R należy przyjmować jak dla studzien depresyjnych grawitacyjnych, wielkości H i ho można mierzyć z wystarczającą dokładnością od poziomu zagłębionego o 3,0 m poniżej końcówki filtru igłowego. Jeszcze prostszą formę ma często stosowany na Węgrzech wzór Kovacsa s + m H2_h2 gdzie s jest wielkością uzyskanej depresji, poza tym inne oznaczenia, jak we wzorze Szechy. Istnieją opracowane przez niektóre przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją, instalacją oraz eksploatacją filtrów igłowych – nomogramy pozwalające na szybkie określenie wydajności filtrów igłowych dla różnych k, m i s. 6. 8. [podobne: drzwi wewnętrzne, inhibitor korozji, bramki uchylne ]

Powiązane tematy z artykułem: bramki uchylne drzwi wewnętrzne inhibitor korozji